Παρασκευή, 8 Απριλίου 2011

ΕΥΓΕΝΙΚΑ ΠΑΙΔΙΑ - Ο ΡΟΛΟΣ ΤΩΝ ΓΟΝΕΩΝ


Αν ρωτήσεις ένα γεωπόνο, τι δέντρα πρέπει να φυτέψεις στο κήπο σου για να μεγαλώσουν γρήγορα, θα σου απαντήσει: "Μικρά, νέα δεντράκια. Τα μεγάλα δεν μεταφυτεύονται, ή θα μαραθούν ή δεν θ' αναπτυχθούν πολύ". Και αν τύχει και ακούσεις την συμβουλή του, γρήγορα θα διαπιστώσεις πως είχε δίκιο. Τα μικρά δενδράκια φουντώνουν, θεριεύουν, έχουν όλη την δύναμη μέσα τους για ανάπτυξη. 


Το ίδιο ισχύει και για τ' ανθρώπινα πλάσματα. Μόνο τους νέους, μόνο τα εύπλαστα παιδιά μπορούμε να συνηθίσουμε σε καινούργιους τρόπους ζωής. Αν θέλουμε να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις για μια ευκολότερη και άνετη ζωή θα πρέπει να τα βοηθήσουμε να εξοικειωθούν από μικρά με τρόπους ζωής, που θα εξομαλύνουν τις σχέσεις τους με τους άλλους.
Η βοήθεια όμως δεν είναι τα κούφια λόγια και συμβουλές, αλλά το ζωντανό μας παράδειγμα. Μόνο ότι δουν και ακούσουν στο σπίτι τους από τους γονείς τους, όπως δουν να φέρονται οι γονείς τους μεταξύ τους στους κατώτερους και στους ανώτερούς τους, το ίδιο θα κάνουν και αυτά όταν θα μεγαλώσουν. Η συμπεριφορά μας μπροστά στα παιδιά πρέπει να είναι προσεγμένη και να περιέχει στοιχεία διδασκαλίας. Ας μην ξεχνάμε πως στα τρία πρώτα χρόνια της ζωής μας διαμορφώνεται ο χαρακτήρας μας. Τα παιδιά αντιλαμβάνονται και αποτυπώνουν βαθύτερα από τους μεγάλους αυτά που βλέπουν και ακούν. Η καινούργια ψυχή τους είναι σαν το μαλακό κερί. Και το παραμικρό αφήνει πάνω της αποτυπώματα, αμυχές που δεν αργούν να γίνουν βαθύτατες ουλές. Και αυτές θα ρυθμίσουν αργότερα όλη την πορεία τους μέσα στη ζωή. 


Ευχαριστώ, παρακαλώ, συγνώμη: 

Τρεις λεξούλες που το παιδί θα πρέπει από μικρό να μάθει να τις λέει, για να κάνει το ίδιο και όταν θα μεγαλώσει. "Ευχαριστώ" για τις μικρές ή τις μεγάλες υπηρεσίες που του προσφέρετε, για τα μικρά ή τα μεγάλα δώρα που του χαρίζουν. Αν δεν το μάθει από μικρό, δυσκολότατα θα τις χρησιμοποιήσει και μεγάλο γραπτά ή προφορικά. Αν συνηθίσει από μικρό να πιστεύει ότι τα πάντα του οφείλονται, θα γίνει αργότερα ένας δυσάρεστος φίλος, ένας ανυπόφορος σύντροφος, ένας δυστυχισμένος και εγωιστής. 

Όταν τα παιδιά δεν μάθουν από μικρά να λένε "παρακαλώ", τότε και όταν μεγαλώσουν δεν θα το πουν στον σερβιτόρο που θα τους εξυπηρετήσει, στον σύντροφο της ζωής τους και πολύ δυσκολότερα θα το πουν στους γονείς τους, που δεν τα μεγάλωσαν σωστά. 

Ας μάθουμε τα παιδιά από μικρά να μεταχειρίζονται τις λέξεις "συγνώμη", "με συγχωρείτε" όχι σαν φόρμουλα ευγένειας αλλά σαν βαθιά έννοια ανθρωπιάς. 

Πρέπει να καταλάβουν πως δεν είναι ντροπή να αναγνωρίσουν το λάθος τους και να ζητήσουν συγνώμη. Συγνώμη από τους γονείς τους που τους πίκραναν, τους φίλους τους που πρόσβαλλαν, τους ξένους που ενόχλησαν, τον σύντροφό τους που αδίκησαν. Μόνον όταν αναγνωρίσουμε τα σφάλματά μας, έχουμε δικαίωμα να ζητήσουμε από τους άλλους σεβασμό και δικαιοσύνη. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.