Τρίτη, 7 Ιουνίου 2011

ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ-02

Ο παγωτατζής

Στίχοι - Μουσική: Γιώργος Χατζηπιερής
Τραγούδι: Σοφία Παπάζογλου

Ξέρω έναν κύριο γελαστό
με μουστάκι στριφογυριστό
που παρασκευάζει παγωτά
με αγνά και φρέσκα υλικά

Κάθε μέρα τριγυρνά
από γειτονιά σε γειτονιά
με τ' αμάξι το χρωματιστό
όνειρο στον κόσμο των παιδιών

-R-
Φράουλα, μαστίχα και κεράσι
όποιος φάει δεν θα το ξεχάσει
κρέμα, καραμέλα και λεμόνι
τρως, και το μυαλό σου δυναμώνει !


Τώρα με λαχτάρα καρτερώ
τον παγωτατζή το γελαστό
έχω δέκα ευρώ στον κουμπαρά
φτάνουν για πέντε-έξι παγωτά

Μόλις ακουστεί η μουσική
να 'μαι μες στο δρόμο στη στιγμή
μα ν' αποφασίσω δεν μπορώ
ποια από τις γεύσεις προτιμώ

Φράουλα, μαστίχα και κεράσι
όποιος φάει δεν θα το ξεχάσει
κρέμα, καραμέλα και λεμόνι
τρως, και το μυαλό σου δυναμώνει !

Φράουλα..
Μαστίχα..
Σοκολάτα..
Καραμέλα.. 
και λεμόνι..
βατόμουρο..
παρφέεεε

Φράουλα, μαστίχα και κεράσι
όποιος φάει δεν θα το ξεχάσει
κρέμα, σοκολάτα και φιστίκι
είναι η πιο γλυκιά σας καταδίκη !


*******************

Ο γλάρος    

Στίχοι: Αλέκος Σακελλάριος
Μουσική: Μάνος Χατζηδάκις
Τραγούδι: Φοίβος Δεληβοριάς

Μια βάρκα ήταν μόνη της σε θάλασσα γαλάζια
κι ήτανε κι ένας γλάρος με ολόλευκα φτερά
κι όλο την κοντοζύγωνε για να της κάνει νάζια
και τις φτερούγες του έβρεχε στα γαλανά νερά

Και ζήλεψα τη βάρκα τη μικρή τη χιονάτη
που της φιλούσε ο γλάρος το κατάλευκο πανί
Και νοιώθω σαν βαρκούλα στα γαλάζια τα πλάτη
που όλο περιμένει κάποιο γλάρο να φανεί

Ένα γεράνι κόκκινο λουλούδισε στη γλάστρα
κι ήρθε μια πεταλούδα που πετούσε σαν τρελή
Και ποιος να ξέρει άραγε τι του ‘'πε η ξελογιάστρα
και ‘κείνο εκοκκίνισε ακόμα πιο πολύ

Και όλο συλλογιέμαι τα φτερά τ' ανοιγμένα
αλλά το τι να είπαν δεν το βρίσκω, ομολογώ
Ποιος άραγε το ξέρει να το πει και σε μένα
Ας τ' άκουγα από ‘σένα κι ας κοκκίνιζα και 'γω

Χθες το φεγγάρι ασήμωσε της λεύκας μας τα φύλλα
που στέκονταν ακίνητη εκεί στην ερημιά
κι όταν ο Μπάτης φύσηξε της ήρθε ανατριχίλα
κι αμέσως τρεμουλιάσανε τα φύλλα τα ασημιά.

Και όλο συλλογιέμαι, συλλογιέμαι πως κάτι,
Πρέπει να είπε ο Μπάτης μυστικό μες τα κλαδιά
Ας τ' άκουγα από σένα τα λογάκια του Μπάτη,
κι ας ένιωθα να τρέμει σαν τα φύλλα η καρδιά



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.