Τετάρτη, 14 Μαρτίου 2012

ΠΑΙΔΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ 25Η ΜΑΡΤΙΟΥ


Το κρυφό σχολειό
(Κριτέλης)

Άφησε η γιαγιά τη ρόκα
πλάι στο τζάκι που ροδίζει,
μας εμάζεψε κοντά της
και το παραμύθι αρχίζει:

Τα παλιά εκείνα χρόνια
ήταν Τούρκοι στην πατρίδα.
Κάθε χριστιανός εζούσε
με του Πλάστη την ελπίδα.

Τα σχολειά τα ελληνικά,
η Τουρκιά μας τα 'χε πάψει,
να μην ξέρει πια ο ραγιάς
να διαβάσει και να γράψει.

Κι ο καλόγερος γλυκά,
το αλφαβήτα θα τους μάθει
και το πώς κάθε παιδί
να διαβάζει χωρίς λάθη.

Για τα λόγια του Χριστού
στοργικά θα τους μιλήσει,
πως σ' Αυτόν μόνο κοντά
ο καθένας θα ευτυχήσει.

Κι ο καλόγερος, μιλώντας,
είδε το κερί να σβήνει
κι είπε στα παιδιά να φύγουν
στα κρυφά, μες στη γαλήνη. 

 ************

 Η Σημαία
(Ιωάννης Πολέμης)


Πάντα κι όπου σ' αντικρίζω,
με λαχτάρα σταματώ,
υπερήφανα δακρύζω,
ταπεινά σε χαιρετώ.

Δόξα αθάνατη στολίζει
κάθε θεία σου πτυχή
και μαζί σου φτερουγίζει
της πατρίδος η ψυχή.

Όταν ξάφνου σε χαϊδεύει
τ' αγεράκι τ' αλαφρό,
μοιάζεις κύμα, που σαλεύει
με χιονόλευκον αφρό.

Κι ο σταυρός που λαμπυρίζει
στην ψηλή σου κορυφή,
είν' ο φάρος που φωτίζει
μιαν ελπίδα μας κρυφή.

Σε θωρώ κι αναθαρρεύω
και τα χέρια μου χτυπώ,
σαν αγία σε λατρεύω,
σα μητέρα σ' αγαπώ.

Κι απ' τα στήθη μου ανεβαίνει
μια χαρούμενη φωνή:
"Να 'σαι πάντα δοξασμένη,
ω Σημαία γαλανή!"

************
Σημαιοστολισμός
 (Γ.Κρόκος)

 Τ' αγεράκι μες στο χιόνι
σημαιούλες ξεδιπλώνει!
Μες στα γαλανά πελάη
σημαιούλες τραγουδάει.
Κι όπου λουλακιά λουλούδια
για σημαίες λέει τραγούδια.

Ζήλεψε ο κυρ ήλιος τώρα

και στων ουρανών τη χώρα
φως γαλάζιο κι άσπρο σμίγει
και σημαίες ξετυλίγει.
Γαλανόλευκη λιακάδα!
Να η σημαία σου, Ελλάδα.

*********

Πατρίδα Ελλάδα
(Στέλιος Σπεράντσας)
 
 Σ' αυτήν την όμορφη τη χώρα
είδα το φως πρώτη φορά,
την πρώτη ανάσανα πνοή μου,
την πρώτη μου ένιωσα χαρά.

Σαν μάνα, Ελλάδα, σ' αγαπώ,

κι αυτή σου η αγάπη μ' οδηγεί.
Περηφανεύομαι για σένα,
που 'σαι η πιο ένδοξη στη γη.

Όπως εσύ, καμιά άλλη χώρα

δεν έχει τέτοιον ουρανό.
Γλυκιά πατρίδα, όπου κι αν είμαι,
δε σε ξεχνώ, δε σε ξεχνώ. 

*************

 Στη σημαία μας
(Στέλιος Σπεράντσας


 Μέσα μας βαθιά για σένα
μια λαχτάρα πάντα ζει.
Σύμβολο είσαι της πατρίδας
και της λευτεριάς μαζί.

Γαλανόλευκη η θωριά σου,
και φαντάζεις μες στο νου
σαν το κύμα, σαν το γέλιο
του πελάου και τ’ ουρανού.

Της τιμής και της ανδρείας
την αστείρευτη πηγή
του λευκού σταυρού σου η χάρη
δυναμώνει κι ευλογεί.

Κι όσοι χάνονται για σένα
σπώντας σίδερα βαριά
ξεψυχούν και τραγουδάνε:
«Χαίρε, ω, χαίρε, Λευτεριά».
 

1 σχόλιο:

  1. Μαρία μου ευχαριστούμε για το υλικό που μοιράζεσαι μαζί μας! Ειδικά για μια νέα στην δουλεια όπως εγώ είναι όλα πολύ χρήσιμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.